NAMENLIJST UNIFILLERS
CHECKPOINT
VREDESMACHT IN LIBANON
FOTOGALLERIJ
WOORDENLIJST
INCIDENTENLIJST
HISTORIE
KNIPSELKRANT
DOWNLOADS
GASTENBOEK
CREDITS
 
UNIFIL FILMS
UNIFIL LINKS
UNIFIL FORUM
 
Veteraneninstituut Veteraneninstituut Veteraneninstituut
 
SiteMap Mail Ons Ga naar de StartPagina

De armed elements

Het incident op Koninginnedag 1982

 

Op 30 april 1982 zou Koninginnedag - Dutch National Day in UNIFIL-termen - groots worden gevierd, zowel voor de Nederlandse militairen en hun UNIFIL-collega's als voor de lokale bevolking. Het werd inderdaad een dag om nooit te vergeten, zij het om een andere reden dan de organisatoren voor ogen had gestaan. Dutchbatt kwam in conflict met plaatselijke Amal-aanhangers, waarbij de spanningen hoog opliepen. Terwijl de meeste incidenten in het UNIFIL-gebied feitelijk variaties op een klein aantal thema's waren, stond de botsing op Koninginnedag op zichzelf. Zij liet echter goed zien hoe precair de verhoudingen waren en hoe belangrijk het was dat de Nederlanders met lokale gevoeligheden rekening hielden. De festiviteiten speelden zich voornamelijk af op het dorpsplein van Haris, naast het gemeenschapshuis (husayniyah), dat een belangrijke rol in de sjiietische gemeenschap vervulde. Hier maakte ook de zangeres Hansje van Ravensteijn, die de dagen daarvoor met veel succes optredens bij de compagnieën had verzorgd, haar opwachting. Haar shows hadden een uitdagend karakter, hoewel het naar westerse maatstaven redelijk onschuldig bleef. Nu was het niet de eerste keer dat Dutchbatt werd getrakteerd op zangeressen die een dergelijke show opvoerden. Vooral de meisjesgroep Babe, die het gebied op en rond Koninginnedag 1980 had bezocht, zorgde onder de militairen voor veel opwinding. Dat de groep niet alleen vanwege haar vocale kwaliteiten naar Libanon kwam, bleek in december 1980, toen Dutchbatt een bezoek tegenhield met het argument dat de winterse temperaturen niet geschikt waren voor een optreden van "luchtig geklede dames". Om de locals niet te shockeren, vonden deze acts in de regel buiten hun zicht en in overleg met de mukhtars plaats. Dat was ook gebeurd bij de min of meer besloten optredens van Van Ravensteijn bij de compagnieën. Haar Koninginnedag-optreden was in die zin uitzonderlijk dat de lokale bevolking van Haris - mannen en vrouwen - juist wel uitgenodigd was. Het feest stond voor een belangrijk deel in het teken van de goede relatie tussen het bataljon en de dorpsbewoners. Bij het merendeel van de aanwezigen viel het optreden in de smaak, zeker ook bij de Libanese vrouwen. Dat laatste droeg er mogelijk toe bij dat een jongen, opgestookt door een sjiietische geestelijke, met een brommer op het publiek inreed. Daarop ontstond een handgemeen, waarbij een local enkele schoten loste. Nadat de man door dorpsgenoten was overmeesterd, keerde de rust terug, maar niet voor lang. Een half uurtje later begonnen Amal jongeren de geluidsapparatuur te vernielen. UNIFIL-militairen raakten daarop slaags met de oproerkraaiers, waarbij enkele blauwhelmen verwondingen opliepen. Onder hen was ook de wzz-officier en organisator van het feest, majoor K.D. van Coberen. Marechaussees, kaderleden en een aantal oudere dorpsbewoners traden tussenbeide om de vechtenden te scheiden, waarbij eerstgenoemden rake klappen moesten uitdelen om de verhitte blauwhelmen in het gareel te krijgen.De dagen daarna stonden in het teken van het beperken en repareren van de schade. De bataljonsleiding, die de ergste heethoofden tijdelijk op het kamp van de stafcompagnie te al-Yatoun hield, trad in enkele gevallen disciplinair op. Van Coberen dook onder op 7-1, omdat Dutchbatt vreesde dat zijn joodse afkomst (zijn oorspronkelijlce naam was Cohen) aanleiding zou zijn voor verder geweld. Bataljonscommandant luitenant-kolonel H.C. van Tol drukte verder eenieder op het hart de relaties met de locals te normaliseren. Het boycotten van de lokale middenstand, zoals de eerste dagen was gebeurd, moest zo snel mogelijk tot het verleden behoren. Het herstel van de verstandhouding was ook in het belang van de plaatselijke bevolking. Zij zorgde ervoor dat de Amal jongeren die het handgemeen waren begonnen, hun excuses aanboden. Daarmee was de zaak afgedaan.

 

 


  Bron: "Vredesmacht in Libanon" De Nederlandse deelname aan UNIFIL 1979-1985

Ben Schoenmaker, Herman Roozenbeek(redactie), Uitgeverij BOOM
Nederlands Instituut voor Militaire Historie

 
Veteraneninstituut